Je gevoelens over scheiding begrijpen en verkennen
Wat is scheiding?
Scheiden betekent dat ouders niet meer samenwonen en niet meer als partners verdergaan. Dit kan voor kinderen verwarrend zijn, omdat het gezin verandert.
Waarom scheiden ouders?
Ouders kunnen uit elkaar gaan omdat ze niet meer goed met elkaar kunnen praten of omdat ze andere keuzes willen maken. Dit is niet de schuld van het kind.
Hoe voelt een scheiding?
Kinderen kunnen zich verdrietig, boos of onzeker voelen. Het is normaal om verschillende emoties te hebben en het helpt om hierover te praten.
Wat verandert er voor jou?
Je gaat misschien vaker bij één ouder wonen of je ziet je ouders apart. Soms veranderen ook de regels of gewoontes thuis. Het is belangrijk dat je je eigen verhaal kunt delen.
Handige hulpbronnen voor kinderen bij scheiding
Boeken die helpen
‘Papa en mama gaan uit elkaar’ – een boek dat gevoelens rondom scheiding bespreekt
‘Mijn ouders scheiden’ – uitleg en tips voor kinderen van verschillende leeftijden
‘Samen sterk na scheiding’ – verhalen van kinderen die hun weg vinden
Websites met informatie en ondersteuning
Kindertelefoon.nl – anoniem praten over je gevoelens en vragen stellen
Jongerenpunt.nl – advies en tips speciaal voor jongeren in scheidingssituaties
VerkleijMediation.nl – uitleg en contactmogelijkheden voor hulp van een kindbehartiger
Extra materialen om te begrijpen en verwerken
Werkbladen en spelletjes die emoties inzichtelijk maken
Video’s waarin kinderen hun ervaringen delen en tips geven
Luisterboeken die het onderwerp op een toegankelijke manier behandelen
Verhalen van kinderen die het meemaken
Ervaringen van leeftijdsgenoten over scheiding
Lees hoe andere kinderen omgaan met veranderingen en gevoelens tijdens een scheiding. Hun verhalen kunnen herkenning en steun bieden.
Sanne de Vries
12 jaar, leerling basisschool
“Het was moeilijk om te begrijpen waarom mijn ouders uit elkaar gingen, maar praten met iemand die luisterde hielp me mijn gevoelens te ordenen.”
Joris van den Berg
10 jaar, voetballer en leerling
“Soms voel ik me verdrietig, maar ik weet nu dat het oké is om dat te voelen en dat ik erover kan praten met mijn begeleider.”
“Door mijn verhaal te delen, merkte ik dat ik niet de enige ben die zoiets meemaakt. Dat gaf me rust.”
